De Rus is ontstaan in de beginjaren van de jaren 50 (vorige eeuw)
Destijds lette men nog niet op uiterlijk, maar alleen op karakter. Bijtgrage maar vooral werklustige honden waren gevraagd.  De eerste “Russen” hadden kort, hard haar. Zodat het gemakkelijk te onderhouden was. De vacht werd geplukt.

Na meerdere F1 kruisingen werden bij sommige honden de haren overvloediger. Met als nadeel: het had onderhoud nodig. Nadat Russische hobbyfokkers zich het ras ter harte hadden genomen veranderde er veel. Er kwam meer eenheid in het ras en vooral de vacht werd anders. Hij was wel nog hard en op het lijf werd het haar nog steeds geplukt. Maar vooral het beenhaar werd overvloediger.

Na de jaren 80 werd er heel sterk op uiterlijk en haar gefokt (zoals met veel rassen in die tijd) Van relatief weinig haar werd het nu ineens heel veel haar. Vanaf toen werd er ook een model in geknipt. Zo kan er aandacht op bepaalde accenten gelegd werd. Zoals een lang, gestrekt hoofd, een volle borst, een goede hoeking etc. (zoals dat in de destijds nieuwe FCI standaard werd omschreven)

Ook werd het ras steeds uniformer. De honden lijken veel meer op elkaar. Vooral in de begin tijd was er veel verschil in type. Er was sprake van het zogenaamde terrier type en het dogachtige type. Het ideaal is nu het een mix van beide types. Een stevige robuuste hond, die desondanks soepel, goed gehoekt en elegant is.

Daarnaast heeft ook het karakter een transformatie ondergaan. In de beginperiode was men op zoek naar een bijtgrage hond, die terughoudend was naar vreemden. Door voornamelijk hierop te selecteren en fokken, waren de karakters zeer pittig te noemen. Zeker niet geschikt als gezellige huishond. Maar nadat het ras in handen kwam van hobbyfokkers werd er ook meer op een sociaal karakter gelet. Inmiddels zijn we zover dat de Rus zelfs in de nieuwe Russische rasstandaard naast waakhond ook gezelschapshond wordt genoemd.

.